Rozwijanie kreatywności cz.8 – warto przeczytać

Carson, S. H., Peterson, J. B., & Higgins, D. M. (2005). Reliability, Validity, and Factor Structure of the Creative. Creativity Research Journal , Vol. 17, No. 1, 37–50.
Csikszentmihalyi, M. (1990). The domain of creativity. W M. A. Runco, & R. S. Albert, Theories of creativity. Newbury Park: Sage.
Daszkowska, M. (2010). Wpływ kształcenia muzycznego na poziom kreatywności młodzieży. Warszawa: APS.
Florida, R. (2002). The Rise of the Creative Class: And How it’s Transforming Work, Leisure, Community and Everyday Life. New York: Basic Books.
Góralski, A. (1978). Zadanie, metoda, rozwiązanie. Techniki twórczego myślenia. Warszawa. Warszawa: Naukowo-Techniczne.
Grivas, C. C. (1996). An Exploratory Investigation of the Relationship of Cognitive Style with Perceptions of Creative Climate. State University College at buffalo Center for Studies in Creativity: Buffalo.
Karwowski, M. (2009). Identyfikacja potencjału twórczego. Teoria, metodologia, diagnostyka. Warszawa: APS.
Karwowski, M. (2009). Klimat dla kreatywnośći. Koncepcje, metody, badania. Warszawa: Difin.
Karwowski, M. (2009). Zgłębianie kreatywności. Studia nad pomiarem poziomu i stylu twórczości. Warszawa: APS.
Karwowski, M., & Gralewski, J. (2010). Zmotywowana kreatywność. Synergia motywacyjna postawy twórczej młodzieży. Chowanna , w druku.
Kossowska, M. (2005). Umysł niezmienny… Poznawcze mechanizmy sztywności. Kraków: UJ.
Kozielecki, J. (1997). Transgresja i kultura. Warszawa: Żak.
Langton, C. G. (1986). Studying artificial life with cellular automata. Michigan: Elsevier.
Mandelbrot, B. B. (1982). The Fractal Geometry of Nature. New York: W.H. Freeman and Company.
Matczak, A., Jaworowska, A., & Stańczak, J. (2000). Rysunkowy Test Twórczego Myślenia TCT-DP. Warszawa: Pracownia Testów Psychologicznych Polskiego Towarzystwa Psychologicznego.
Nęcka, E. (1995). Proces twórczy i jego ograniczenia. Kraków: Impuls.
Nęcka, E. (2005). Psychologia twórczości. Gdańsk: GWP.
Nichols, J. G. (1972). Creativity in the person who will never produce anything original or useful. American Psychologist 27 , 717-727.
Popek, S. (2001). Człowiek jako jednostka twórcza. Lublin: UMCS.
Scott, G., Leritz, L. E., & Mumford, M. D. (2004). The Effectivness of Creativity Training: A Quantitative Review. Creativity Research Journal , Vol. 16, Nr 4, s. 361-388.
Stasiakiewicz, M. (1999). Twórczość i interakcja. Poznań: UAM.
Stein, M. I. (1963). A transsactional approach to creativity. W C. W. Taylor, & F. Baron, Scientific creativity: Its recognition and development (strony 217-227). New York: Wiley.
Sternberg, R. J., & Lubart, T. I. (1995). Defying the Crowd. Cultivating Creativity in a Culture os Conformity. New York: The Free Press.
Strzałecki, A. (2003). Psychologia twórczosci. Między tradycją a ponowoczesnością. Warszawa: UKSW.
Szmidt, K. J. (2003). Dydaktyka twórczości. Kraków: Impuls.
Szmidt, K. J. (2007). Pedagogika twórczości. Gdańsk: GWP.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *